LAATSTE VERHALEN
Vrijdagnamiddag. 15h00.
Ongeveer 17 jaar geleden.
Twee vriendinnetjes stappen in de regen naar de bakker om de zo geliefde boule de Berlin.
Onder een paraplu, meer
Een wazige foto en een weinig zeggende titel. Wat moet een mens ermee? De foto ligt bovendien reeds een vol jaar te wachten op iemand
Een zwart kader staart mij aan. Ik kijk naar het kader en ontdek dat het mij omringt en naar binnentrekt, de rest van mijn beeld
De langstlopende relatie die ik tot nu toe heb gehad, is die met mijn sigaret. We waren onafscheidelijk, safke en ik. Een stel door dik
Ik werk vier vijfden en hierdoor ben ik iedere donderdag thuis. Om de veertien dagen ga ik ’s morgens, nadat ik mijn vrouw heb uitgezwaaid
Een multidisciplinair onderzoeksteam van de Duitse universiteit van Nürenberg is grondig ingegaan op de studie van de jongerenongevallen in het verkeer. Het team was samengesteld
Ik ben vergeten de haartjes op je lichaam te tellen. Ik weet hoeveel ogen, handen en tenen je hebt, hoeveel meisjes ze hebben liefgehad. Ik
Eèèèèèèèn HUPLA !!! Weer één.
De jonge zwarte man had het vrolijk uitgeroepen terwijl hij een speculaas in de naïeve vorm van een “manneke” bij
Wat, als je niet meer kan en het vriest in je levenslust ?
Als zoveel vragen je onopgelost lijken?
Het denken niet veel verder reikt
Zie nu toch dat vrouwtje bij die leuning staan. Wel, ik ben jaloers op haar.
Allez, zoiets meen je toch niet, dat vrouwtje heeft toch
met eigen handen gewurgd
zag hij schoonheid uit haar gezicht verdwijnen
tot doffe ogen met gebroken blik,
half weggedraaid
hem niet meer verwonderd aanstaarden
Hij kon het niet accepteren dit jaar, het einde van de zomer. Hij had een goede zomer gehad, een beste zomer, heel wat beter dan
De minister lag lekker languit in de duinen. Het zand onder hem was lekker warm en het had perfect de vorm van zijn lichaam aangenomen.
Het kan morgen gebeuren, maar ook nog jaren uitblijven. Dat ze er door zakt. Dan kan ze geen kant meer uit. Maar hoe lang houdt
Het is donker, zo midden in de nacht met lakens hoog opgetrokken en vuisten omheen de randen geklemd.
Ingehouden rillen mijn ellebogen naar binnen.
Ik
Beste W,
Terwijl de brieven en felicitaties van over de hele wereld toestromen bij uw opvolger naar aanleiding van zijn Nobelprijs voor de Vrede zal de
"Wij zijn toch een perfect gezinnetje, hé?, fluisterde hij liefkozend in Nima´s oor. "Ja" zei ze, maar tegelijkertijd wist ze vanbinnen dat ze heel hard
Het was de strengste winter sinds 1997 en mijn zus en ik beslisten mama’s vingers af te hakken zodat we onze honger konden stillen. Mama
"Komaan, Ilsha! Geef me je hand!" Ze durfde niet naar beneden kijken, naar de ravijn waar ze elk moment kon invallen. Tarou
Er was eens een jongen. Een jongen met een droom.
Een droom om iets te doen. Een droom om iets mee te maken. Iets anders