IN DE KIJKER

0

Vrijdagnamiddag. 15h00.
Ongeveer 17 jaar geleden.

Twee vriendinnetjes stappen in de regen naar de bakker om de zo geliefde boule de Berlin.
Onder een paraplu, meer bepaald moeders paraplu.

Lees verder

0

Ik werk vier vijfden en hierdoor ben ik iedere donderdag thuis. Om de veertien dagen ga ik ’s morgens, nadat ik mijn vrouw heb uitgezwaaid naar haar werk, enkele straten verder om bij mijn moeder te ontbijten. Zalig is het om je oude moeder nog enkele jaren dichtbij en in leven te hebben. We ontbijten met ons tweetjes en hervinden

Lees verder

0

Een multidisciplinair onderzoeksteam van de Duitse universiteit van Nürenberg is grondig ingegaan op de studie van de jongerenongevallen in het verkeer. Het team was samengesteld uit laatstejaars van de afdelingen psychologie, verkeerologie, sociologie, criminologie, biologie en statistiek.

Lees verder

LAATSTE VERHALEN

0

Een wazige foto en een weinig zeggende titel. Wat moet een mens ermee? De foto ligt bovendien reeds een vol jaar te wachten op iemand

lees verder...

0

Een zwart kader staart mij aan. Ik kijk naar het kader en ontdek dat het mij omringt en naar binnentrekt, de rest van mijn beeld

lees verder...

0

De langstlopende relatie die ik tot nu toe heb gehad, is die met mijn sigaret. We waren onafscheidelijk, safke en ik. Een stel door dik

lees verder...

2

Ik ben vergeten de haartjes op je lichaam te tellen. Ik weet hoeveel ogen, handen en tenen je hebt, hoeveel meisjes ze hebben liefgehad. Ik

lees verder...

0

Eèèèèèèèn HUPLA !!! Weer één.
De jonge zwarte man had het vrolijk uitgeroepen terwijl hij een speculaas in de naïeve vorm van een “manneke” bij

lees verder...

2

Wat, als je niet meer kan en het vriest in je levenslust ?
Als zoveel vragen je onopgelost lijken?
Het denken niet veel verder reikt

lees verder...

0

Zie nu toch dat vrouwtje bij die leuning staan. Wel, ik ben jaloers op haar.
Allez, zoiets meen je toch niet, dat vrouwtje heeft toch

lees verder...

0

met eigen handen gewurgd
zag hij schoonheid uit haar gezicht verdwijnen
tot doffe ogen met gebroken blik,
half weggedraaid
hem niet meer verwonderd aanstaarden

lees verder...

4

Hij kon het niet accepteren dit jaar, het einde van de zomer. Hij had een goede zomer gehad, een beste zomer, heel wat beter dan

lees verder...

0

De minister lag lekker languit in de duinen. Het zand onder hem was lekker warm en het had perfect de vorm van zijn lichaam aangenomen.

lees verder...

3

Het kan morgen gebeuren, maar ook nog jaren uitblijven. Dat ze er door zakt. Dan kan ze geen kant meer uit. Maar hoe lang houdt

lees verder...

0

Het is donker, zo midden in de nacht met lakens hoog opgetrokken en vuisten omheen de randen geklemd.
Ingehouden rillen mijn ellebogen naar binnen.
Ik

lees verder...

0

Beste W,

Terwijl de brieven en felicitaties van over de hele wereld toestromen bij uw opvolger naar aanleiding van zijn Nobelprijs voor de Vrede zal de

lees verder...

0

"Wij zijn toch een perfect gezinnetje, hé?, fluisterde hij liefkozend in Nima´s oor. "Ja" zei ze, maar tegelijkertijd wist ze vanbinnen dat ze heel hard

lees verder...

0

Het was de strengste winter sinds 1997 en mijn zus en ik beslisten mama’s vingers af te hakken zodat we onze honger konden stillen. Mama

lees verder...

0

"Komaan, Ilsha! Geef me je hand!" Ze durfde niet naar beneden kijken, naar de ravijn waar ze elk moment kon invallen. Tarou

lees verder...

0

Er was eens een jongen. Een jongen met een droom.
Een droom om iets te doen. Een droom om iets mee te maken. Iets anders

lees verder...

0

Mélanie wasemde op het wijnglas in haar handen en veegde de laatste sporen van een waterdruppel weg met haar handdoek, voor ze het glas op

lees verder...

0

We hebben vier personages. Twee mannen en twee vrouwen, dat komt goed uit. We hebben een dochter met haar nieuwe lief en een vader met

lees verder...

0

Er was eens een prins. Hij woonde in een koninkrijk hier ver vandaan. Hij was een knappe prins en een goede zoon en

lees verder...