LAATSTE VERHALEN
met eigen handen gewurgd
zag hij schoonheid uit haar gezicht verdwijnen
tot doffe ogen met gebroken blik,
half weggedraaid
hem niet meer verwonderd aanstaarden
Het is donker, zo midden in de nacht met lakens hoog opgetrokken en vuisten omheen de randen geklemd.
Ingehouden rillen mijn ellebogen naar binnen.
Ik
Beste W,
Terwijl de brieven en felicitaties van over de hele wereld toestromen bij uw opvolger naar aanleiding van zijn Nobelprijs voor de Vrede zal de
"Wij zijn toch een perfect gezinnetje, hé?, fluisterde hij liefkozend in Nima´s oor. "Ja" zei ze, maar tegelijkertijd wist ze vanbinnen dat ze heel hard
Het was de strengste winter sinds 1997 en mijn zus en ik beslisten mama’s vingers af te hakken zodat we onze honger konden stillen. Mama
"Komaan, Ilsha! Geef me je hand!" Ze durfde niet naar beneden kijken, naar de ravijn waar ze elk moment kon invallen. Tarou
Er was eens een jongen. Een jongen met een droom.
Een droom om iets te doen. Een droom om iets mee te maken. Iets anders
Mélanie wasemde op het wijnglas in haar handen en veegde de laatste sporen van een waterdruppel weg met haar handdoek, voor ze het glas op
We hebben vier personages. Twee mannen en twee vrouwen, dat komt goed uit. We hebben een dochter met haar nieuwe lief en een vader met
Er was eens een prins. Hij woonde in een koninkrijk hier ver vandaan. Hij was een knappe prins en een goede zoon en
Ik weet ondertussen hoe je ruikt en hoe je smaakt. Zelfs als je pas gesport hebt ruik ik je graag. Uiteraard liever als je nadien
Het was tien voor elf. Annelies zat met een glas rode wijn op de bank. Denkend, starend. De televisie spuwde voer voor gewillige kijkers maar
Ongeduldig keek Annelies op haar horloge. De tijd kroop voorbij. Toch gek, hoe op sommige momenten de tijd gewoon voorbij vliegt en je niks liever
*klik* "Er ligt een bom in het centraal station. Centraal in het centraal station ligt er een bom. Nog een kwartiertje en dan
Het was allemaal begonnen met iets triviaals: haar microgolfoven had het na een luid 'ssst' opgegeven met een 'kaboem'. Er zat blijkbaar toch nog
De rest van de week ging tergend langzaam voorbij. Frédéric had elke avond gebeld, en hoewel het soms een kort gesprek was, had ze er
Stefanie was uit Parijs teruggekeerd met een glimlach op haar gezicht. Ze was tot grote verbazing van haar chauffeur vooraan plaats komen nemen en had
Ze liet haar hoofd tegen de hoofdsteun van de limousine vallen, haar ogen gesloten. Vastbesloten was ze, om kinderachtige en rebelse toestanden achterwege te
Karen had een beslissing genomen op dat zelfde moment. Niet aarzelen maar er gewoon voor gaan. En er zeker niet te veel over nadenken. Als
Voor hem hoefde het eigenlijk niet meer, dacht Edward. Hij zat hier nu al drie dagen aan een stuk op de Boekenbeurs, en het was