Archief voor: Mei 2009
25 november 2008
Die ochtend was Lisa al heel vroeg wakker. Er diende dan ook nog zoveel te gebeuren. Ze had zich heel graag nog even omgedraaid in de armen van haar vriendje, maar die was er niet. Het bed voelde nog warm, dus echt lang kon hij nog niet op zijn. Ze drukte haar hoofd in zijn hoofdkussen en snoof zijn geur op voor ze met een zwier uit bed stapte.
Het was een donkere nacht, en toch diende er heel veel werk verzet te worden.
Morgenavond om 19u00 werden er meer dan 60 gasten verwacht voor de opening van The Lighthouse, en er diende nog heel wat afgestreept te worden op het todo-lijstje.
24 november 2007
Vanavond komt Ashley eten. Erin heeft op het internet inspiratie voor de maaltijd opgedaan. Het wordt een lekkere, eenvoudige ovenschotel die ze gevonden had op een kookblog. De naam van de site sprak haar aan: “Hungry Feelings,” dat klonk veelbelovend. Ze zag dat de webmaster 'Lisa' heet en dat vond ze grappig omdat Ashley na de bruiloft met een kokende Lisa had opgetrokken. Het zou heel toevallig zijn als het om dezelfde Lisa gaat. Maar toeval bestaat, weet Erin.
De rekening
Ze keek Dann zijdelings aan en bracht de kop koffie naar haar lippen. Het was moeilijk in te schatten hoe oud de man was. Begin 30? Tegen de 40? Ze wilde het hem niet rechtuit vragen. Het was haar eerste afspraakje in maanden. Ze had zich voorgenomen niet kieskeurig te zijn, de jongen te minste een kans te geven.
23 november 2006
Het is koud in Seattle. Nick had verwacht dat de temperatuur hier aangenamer zou zijn dan in Vancouver, maar niets is minder waar. De gure wind blaast om hun pas betrokken appartement en hij zit alleen in de woonkamer. Hij is niet gelukkig. Wat hem betreft waren ze nog een hele tijd in Vancouver gebleven. En nu het enige voordeel wat hij had kunnen bedenken, de temperatuur, ook nog tegenvalt, hoeft het voor hem al helemaal niet meer.
De Dag dat de Hagedis Verdween
Toen Rob een jaar of 10 was, had zijn vader me een hagedis gekocht. Zo’n gifgroene die van ver wel gevaarlijk leek maar eigenlijk niemand kwaad deed in zijn terrarium. Wat niet van Rob's vader gezegd kon worden, die vaak dronken was en hem gewaarschuwd had dat hij Rob een pak rammel zou geven als er ooit iets met die hagedis zou gebeuren.
22 november 2007
"Mary, Ik wil dit echt niet meer. Merk je dan niet dat het niet meer werkt?"
Keith had die ochtend de knoop voor zichzelf doorgehakt. Hij wilde weg bij Mary.
Al een paar maanden hing hun relatie aan een zijden draadje.
Of liever, sinds een paar maanden was hij de relatiedraad aan het losknopen.
Hij had echt het gevoel dat ze hoe langer hoe minder gemeen hadden met elkaar. Het leek wel alsof Mary solliciteerde voor 'Bitch van het jaar' had hij nog grimmig tegen Joy gezegd. Maar hij wist eigenlijk beter.
21 november 2004
Erin kijkt tevreden rond. Haar moeder kan elk ogenblik arriveren. Ze kon niet wachten om het nieuwe appartement van haar dochter te zien. Toch zijn er drie weken overheen gegaan eer ze vrij kon nemen van de kliniek.
Die drie weken waren voor Erin net genoeg om te settelen, om alles naar haar smaak in te richten en om zich thuis te voelen. Het is een hoge etage in de Amsterdamse buurt Oud West. Een statige straat die parallel loopt aan de Overtoom. Erin heeft uitzicht op het oude ziekenhuis. De herenhuizen die de straat markeren, waren vroeger de woningen van artsen en specialisten die dicht bij het ziekenhuis moesten wonen. De met rijk stucwerk versierde plafonds geven aan dat dit een huis van een hoge arts was. De beide, met gietijzeren ornamenten opgewerkte balkons en de fraaie marmeren schouwen in de kamers geven het geheel een monumentaal cachet.
De Reis
"Megyünk !” .
“Laten we gaan !”. De man keek me recht in de ogen en ik zag dat zijn vinger de trekker van zijn Ak47 omklemde. Zijn collega, een korporaal, gooide m’n rugzak in de koffer van de witgroene politiewagen en ik werd hardhandig op de achterbank geduwd.
20 november 2003
Nadat Chuck was overleden, veranderde er veel in het opvanghuis. Margie werd aangesteld om tijdelijk de leiding op zich te nemen totdat de vacature opgevuld zou worden en ondertussen was het een komen en gaan van jonge uitzendkrachten. Rachel, de enige waar Nick nog een hechte band mee had, had al lang geleden haar ontslag genomen om alsnog haar lang gekoesterde wens om een microboerderij te runnen uit te laten komen. Hij had Barbara het afgelopen jaar, sinds ze in Vancouver was gaan werken en wonen, maar sporadisch gezien en had meer brieven geschreven dan ooit.
19 november 2007
Die Ashley was eigenlijk een heel leuke dame dacht Lisa bij zichzelf.
Helemaal anders dan zijzelf en ook veel wereldser dan Rachel, maar ook gewoon een 'down to earth' persoontje.
Ze hadden met hun viertjes, want Joy was er ook af en toe bijgeweest, een ontzettend leuke tijd gehad in Port Townsend. Het was ook voor haarzelf even stoom afblazen na een jaartje van katoen geven en het had haar goed gedaan.
De antwoorden op mijn vragen
Luc De Vos kon het zo mooi verwoorden: "Ik zag je voor het eerst bij het zwembad met je moeder". Het was alsof hij over jou en mij zong, over die eerste keer tijdens de zomer in het nieuwe millenium.
De zon stond al laag aan de horizon en de meesten waren naar huis gegaan. Zomerse avonden in Vlaanderen zijn niet altijd zo warm als je je ze wenst te herinneren. Je stond je daar af te drogen, je moeder zeurde over de aanwezigheid van één of andere pummel die maar bleef plakken rond haar mooie lijf en je vader was al lang naar huis.
18 november 2000
“Hoppers schilderijen komen zingend tot leven.”
kopt een ochtendblad.
“Dick Tracy is Dick Johnson in magistrale uitvoering van Het Operahuis”
meent een avondkrant.
“Fraaie Fanciulla in kleurrijke eenzaamheid.”
roept het cultureel katern van een kunstmagazine.
17 november 2002
"Wat wil je er bij drinken?", vraagt Nick aan Barbara. "Laten we een heerlijk Californische Zinfandel proberen", antwoordt ze resoluut en Nick verbaast zich enigszins over haar wijnkennis. "Jaha. Dat had je niet gedacht he?" Nick kijkt Barbara even aan alvorens te antwoorden. "Nee. Inderdaad. Ik ben aangenaam verrast. Eindelijk een tafelgenoot die zelf haar wijn kan uitkiezen", zegt hij lachend en Barbara lacht van harte mee.