Archief voor: Maart 2010
Haartjes
Ik ben vergeten de haartjes op je lichaam te tellen. Ik weet hoeveel ogen, handen en tenen je hebt, hoeveel meisjes ze hebben liefgehad. Ik weet hoe je lacht en hoe je huilt – en hoe die koele blik in beide gevallen openbreekt. Hoe je de tijd neemt om een vraag te beantwoorden omdat je je eerst wilt inleven – en hoe ik daarvan hou. Hoe je stapt en wat dat met me doet – onvrouwelijk, en een beetje alsof je lijf je niet helemaal past, maar ik weet maar al te goed hoe het je wél past, hoe dat lijf in een meisjeskamer versmelten kan met wie je bent en met wie ik ben en hoeveel vrouw wij dan zijn. Hoe je kust. En de wereld kan doen stilstaan. Ik weet hoe je slaapt, halfnaakt, op je zij, met een kussen tussen je knieën geklemd voor je rug. Hoe je ontwaakt en hoe het voelt de korstjes voorzichtig uit je ooghoeken te vegen. Je zijige wimpers te proeven. Ik weet hoe je reageert als ik met mijn lippen je sleutelbeenderen aftast en mijn tong laat rusten in de perfecte holte daartussen. Ik ken de geur van je hals, die thuiskomen is, die ik zocht als ik niet inhaleerde maar onderbroken snuffelde omdat je haar nog nat was en een zeepparfum hem verborg, die geur die in eender welke omstandigheden in een tel mijn verlangen kan opwekken, en die op onverwachte momenten mijn neusvleugels nog binnen waait en me verlamt. Ik weet hoe lief je glimlacht als ik mijn gezicht zachtjes in je hand duw en je een afdruk geef als in zeezand – want scherpe lijnen herinner jij je nooit, alleen indrukken. Ik weet hoe sterk en kwetsbaar je bent, hoe je muren, zuilen, hele constructies bouwt waar ik op den duur niet meer doorbreken kan. Hoe het ijs zich vastzet op je wimperrand als rimmel. En hoe de toonhoogte van mijn smekende stem het ijs niet doet breken, maar ophoogt, tot ik onmogelijk nog in je ogen verdrinken kan.
De speculazenaar
Eèèèèèèèn HUPLA !!! Weer één.
De jonge zwarte man had het vrolijk uitgeroepen terwijl hij een speculaas in de naïeve vorm van een “manneke” bij de andere in een daartoe voorbestemde emmer gelegd had. En toch klonk de vrolijkheid in zijn stem een beetje fake.