Etiketten: ashley
30 november 2008
De dag nadat ze het verschrikkelijke nieuws hoorde, is Ashley bij Erin gebleven en hebben ze het over het doen en laten van haar vader gehad. Erin heeft haar eigen moeder gebeld om te vragen naar het adres van Dr. Ludovic. Ashley had zoveel vragen die ze nooit meer aan haar vader zal kunnen stellen, en Erin had zoveel veronderstellingen opgebouwd die ze niet zomaar wilde ventileren, dat ze de professor om raad wilden vragen. De man was diezelfde dag nog naar Erin’s huis gekomen, had al zijn afspraken geannuleerd en was bereid om Ashley zoveel mogelijk inzicht te geven in de psyche van haar vader.
27 november 2008
Erin komt moe de studio uit. Ze hebben vandaag hard gewerkt aan een nieuwe productie en de regisseur die ze moet assisteren is een man met wie ze nog niet eerder heeft gewerkt. Hij is een flamboyante Iranees met een bijna onverstaanbaar accent en het kost Erin moeite hem bij te houden. Ze twijfelt even of ze snel wat in de artiestenfoyer zal eten maar bedenkt dan dat het er druk zal zijn omdat een buitenlands balletgezelschap deze week in het theater optreedt. Het is donker en guur; de sombere winter neemt steeds meer van de kleurrijke herfst over.
24 november 2007
Vanavond komt Ashley eten. Erin heeft op het internet inspiratie voor de maaltijd opgedaan. Het wordt een lekkere, eenvoudige ovenschotel die ze gevonden had op een kookblog. De naam van de site sprak haar aan: “Hungry Feelings,” dat klonk veelbelovend. Ze zag dat de webmaster 'Lisa' heet en dat vond ze grappig omdat Ashley na de bruiloft met een kokende Lisa had opgetrokken. Het zou heel toevallig zijn als het om dezelfde Lisa gaat. Maar toeval bestaat, weet Erin.
21 november 2004
Erin kijkt tevreden rond. Haar moeder kan elk ogenblik arriveren. Ze kon niet wachten om het nieuwe appartement van haar dochter te zien. Toch zijn er drie weken overheen gegaan eer ze vrij kon nemen van de kliniek.
Die drie weken waren voor Erin net genoeg om te settelen, om alles naar haar smaak in te richten en om zich thuis te voelen. Het is een hoge etage in de Amsterdamse buurt Oud West. Een statige straat die parallel loopt aan de Overtoom. Erin heeft uitzicht op het oude ziekenhuis. De herenhuizen die de straat markeren, waren vroeger de woningen van artsen en specialisten die dicht bij het ziekenhuis moesten wonen. De met rijk stucwerk versierde plafonds geven aan dat dit een huis van een hoge arts was. De beide, met gietijzeren ornamenten opgewerkte balkons en de fraaie marmeren schouwen in de kamers geven het geheel een monumentaal cachet.
19 november 2007
Die Ashley was eigenlijk een heel leuke dame dacht Lisa bij zichzelf.
Helemaal anders dan zijzelf en ook veel wereldser dan Rachel, maar ook gewoon een 'down to earth' persoontje.
Ze hadden met hun viertjes, want Joy was er ook af en toe bijgeweest, een ontzettend leuke tijd gehad in Port Townsend. Het was ook voor haarzelf even stoom afblazen na een jaartje van katoen geven en het had haar goed gedaan.
18 november 2000
“Hoppers schilderijen komen zingend tot leven.”
kopt een ochtendblad.
“Dick Tracy is Dick Johnson in magistrale uitvoering van Het Operahuis”
meent een avondkrant.
“Fraaie Fanciulla in kleurrijke eenzaamheid.”
roept het cultureel katern van een kunstmagazine.
15 november 2008
Vanuit de keuken hoort Erin een serie schrille piepjes. Het loopt tegen zevenen in de avond en het is helemaal donker in huis. Erin staat onder aan de trap met een tas vol boodschappen en knipt het licht in de hal boven aan. Daar is haar mobieltje! Ze heeft er de hele dag naar gezocht, maar het gewoon op de keukentafel laten liggen. Als ze haar spullen heeft neergezet en haar jas heeft opgehangen, ziet ze dat ze twee oproepen gemist heeft en er een smsje is binnengekomen.
13 november 2007 (2)
De vlucht is soepel verlopen. Ashley voelt een niet aflatende druk op haar maag, maar heeft het tijdens de reis afgedaan als een aanval van nervositeit omdat ze sinds haar meisjestijd weer naar huis gaat. Naar huis, dat niet als thuiskomen voelt. Ze heeft zichzelf in deze positie gemanoeuvreerd. Om voor altijd met het verleden af te rekenen. Om te ontdekken of haar ouders werkelijk zo lastig zijn als ze als puber dacht. Dat er niemand ooit naar haar heeft gezocht, dat haar ouders niet een zoekactie op touw hebben gezet, dat is iets wat ze eigenlijk nog steeds niet begrijpt. Het was dan wel zo dat ze zelf was weggegaan maar hemel, ze was eigenlijk nog maar een kind van zestien toen ze wegliep.
13 november 2007 (1)
"Rachel, er zou nog iemand moeten afgehaald worden van het vliegveld, jij regelt dat nog wel even?"
De toon waarop de vraag gesteld was, duldde eigenlijk geen tegenwoord. En voor ze kon antwoorden, was Barbara alweer weg.
Dat kind is echt aan het solliciteren om een plekje te krijgen in 'Bridezilla's' dacht Rachel bij zichzelf. Maar soit, het is haar dag. En elke vrouw heeft recht om zich één dag in haar leven zo zenuwachtig te maken dat ze er niet meer van kan genieten bedacht Rachel schamper.
Nick had ze die dag nog maar enkele seconden gezien, terwijl het toch echt wel voor hem was dat ze hier was. Niet om slaafje van de bruid te zijn, maar om 'haar' Nick te steunen bij zijn schoonfamilie.
9 november 1998
Een prachtige herfstdag. De Amstel slingert zich als een satijnen lint zilverachtig golvend onder de bruggen door. De hemel belooft een tere zon die de gouden gloed van de bomen benadrukt. De stemmen van mensen op straat klinken helder doordat er een prikkelende kou hangt. Deze werd veroorzaakt door een zachte nachtnevel, die inmiddels is opgetrokken maar toch de atmosfeer beheerst. Erin haalt diep adem en neemt een teug lucht. Op zo’n dag verlangt ze ernaar om thuis te zijn, om met een dikke jas aan door het prachtige Limburgse land te lopen, alle kleuren en kruidige geuren in zich opnemend.