Deze man staat alleen.
Hij balanceert voortdurend op de richel.
De twijfel voorkomt dat hij de diepte induikt.

Hij staart naar de horizon, hopend dat iemand hem tegemoet komt.
Iemand die hem de troost en de veiligheid kan verschaffen waarnaar hij zo verlangt.
Iemand die hem de antwoorden kan geven waar hij zo naar op zoek is.

Deze man is moe van al het vechten.
De kwelling staat gebrand op zijn gelaat. De pijn heeft hem bijna volledig verteerd.
De strijd van een gebroken ziel.
Nog even voordat mans aangezicht vervormt tot een zwarte vlek,
en hij weldra tot het verleden behoort.