Zie nu toch dat vrouwtje bij die leuning staan. Wel, ik ben jaloers op haar.
Allez, zoiets meen je toch niet, dat vrouwtje heeft toch niets. Ze is oud en versleten. Haar rug is gekromd. Om een paar stappen te zetten heeft zij de steun van een looprek nodig. Bij iemand als haar vraag een mens zich trouwens af waarom men het een loop-rek noemt.

Een beauty kan je het menske toch ook niet meer noemen. En ondanks het goede weer is ze ingeduffeld als voor een trektocht in januari door de Canadese bossen.
Ja, maar kijk nog eens goed naar de foto, kijk naar wat er net NIET te zien is.
Er is een vrij hoge afsluiting die bovendien niet doorschijnend is waardoor je niet kan zien wat er achter ligt.
Maar de vrouw is toch tot vlak tegen de afsluiting gegaan, zij heeft het looprek losgelaten en zij rekt zich om te zien wat er te zien is!
Met andere woorden: zij is nieuwsgierig!!!
Na al die jaren, na alles wat zij zeker al gezien heeft, ondanks de moeite die haar dit kost: zij wil "het" zien. Zij is nieuwsgierig.
En geloof mij, dat vind ik prachtig!
Ik ben zelfs wat jaloers, gezond jaloers...