Etiketten: joy
28 november 2008
Als er één ding is waar Lisa en Joy goed in zijn, dan is het 'business as usual'.
Uiteraard is dat voor hen veel makkelijker dan voor Nick. Glenn was immers zijn schoonvader.
Aan Nick hadden ze gisteren niet heel veel natuurlijk. Barbara was in alle staten en 'claimde' haar man voor zichzelf. Ergens te begrijpen, maar er moest wel gekookt worden! Het restaurant was volledig volgeboekt de eerste week na de opening (gelukkig, want anders zou het een slechte investering geweest zijn) en de gasten hadden allemaal honger en wilden allemaal van de eerste Fine Dining in Port Townsend proeven.
26 november 2008
Nick voelt zich al de hele dag onrustig. Ondanks het feit dat hij vannacht wél goed heeft geslapen en de voorbereidingen voor het diner gesmeerd lopen, is hij niet in zijn sas. Een soort onheilspellend gevoel wat van binnen zeurt en maar niet weg wil gaan. “Ach, misschien komt het wel door alle drukte”, denkt hij. Vanaf negen uur vanochtend is het al een komen en gaan van mensen. Pers, leveranciers, werknemers, schoonmakers, nog een klusjesman voor de laatste puntjes.
25 november 2008
Die ochtend was Lisa al heel vroeg wakker. Er diende dan ook nog zoveel te gebeuren. Ze had zich heel graag nog even omgedraaid in de armen van haar vriendje, maar die was er niet. Het bed voelde nog warm, dus echt lang kon hij nog niet op zijn. Ze drukte haar hoofd in zijn hoofdkussen en snoof zijn geur op voor ze met een zwier uit bed stapte.
Het was een donkere nacht, en toch diende er heel veel werk verzet te worden.
Morgenavond om 19u00 werden er meer dan 60 gasten verwacht voor de opening van The Lighthouse, en er diende nog heel wat afgestreept te worden op het todo-lijstje.
22 november 2007
"Mary, Ik wil dit echt niet meer. Merk je dan niet dat het niet meer werkt?"
Keith had die ochtend de knoop voor zichzelf doorgehakt. Hij wilde weg bij Mary.
Al een paar maanden hing hun relatie aan een zijden draadje.
Of liever, sinds een paar maanden was hij de relatiedraad aan het losknopen.
Hij had echt het gevoel dat ze hoe langer hoe minder gemeen hadden met elkaar. Het leek wel alsof Mary solliciteerde voor 'Bitch van het jaar' had hij nog grimmig tegen Joy gezegd. Maar hij wist eigenlijk beter.
19 november 2007
Die Ashley was eigenlijk een heel leuke dame dacht Lisa bij zichzelf.
Helemaal anders dan zijzelf en ook veel wereldser dan Rachel, maar ook gewoon een 'down to earth' persoontje.
Ze hadden met hun viertjes, want Joy was er ook af en toe bijgeweest, een ontzettend leuke tijd gehad in Port Townsend. Het was ook voor haarzelf even stoom afblazen na een jaartje van katoen geven en het had haar goed gedaan.
16 november 2006
"Oh wat is dit toch weer lekker" dacht Joy bij zichzelf. Sinds vier dagen had ze al elke dag lekkers voorgeschoteld gekregen. Overheerlijk lekkers.
Joy was zo ongelooflijk blij met de nieuwe aanwinst in de keuken. Die Lisa kon er wat van. Ze was ontzettend inventief om nieuwe gerechtjes uit te vinden. Maar ook de klassiekers werden met een twist op tafel gezet. Zelfs een "Roasted Chicken" was zoveel lekkerder dan alle roasted chickens van de voorbije paar jaar.
Ook de gasten in de B&B deelden dezelfde mening en waren heel lovend over Lisa's verwezelijkingen.
Joy zag de samenwerking met haar nieuwe chef-kok helemaal zitten.
4 november 2006
Lisa begon die dag met tegenzin aan haar werk. Niet omdat ze haar werk niet graag deed, juist integendeel. Het was haar laatste avond in Canlis, een van Amerika's beste fine dining restaurants, en ze had geen zin in afscheid nemen.
Ze had de afgelopen vier maanden zo ontzettend veel geleerd van Jeff, Kellie en David. Van de drie restaurants waar ze tot nu toe een externship gedaan had, was dit er eentje die er met kop en schouders bovenuit stak. Ook de omgang van het personeel met elkaar was er eentje om te koesteren. Mark en Brian behandelden hun personeel niet als 'personeel' maar als medewerkers in dezelfde familiezaak.