Etiketten: lisa
30 november 2008
De dag nadat ze het verschrikkelijke nieuws hoorde, is Ashley bij Erin gebleven en hebben ze het over het doen en laten van haar vader gehad. Erin heeft haar eigen moeder gebeld om te vragen naar het adres van Dr. Ludovic. Ashley had zoveel vragen die ze nooit meer aan haar vader zal kunnen stellen, en Erin had zoveel veronderstellingen opgebouwd die ze niet zomaar wilde ventileren, dat ze de professor om raad wilden vragen. De man was diezelfde dag nog naar Erin’s huis gekomen, had al zijn afspraken geannuleerd en was bereid om Ashley zoveel mogelijk inzicht te geven in de psyche van haar vader.
28 november 2008
Als er één ding is waar Lisa en Joy goed in zijn, dan is het 'business as usual'.
Uiteraard is dat voor hen veel makkelijker dan voor Nick. Glenn was immers zijn schoonvader.
Aan Nick hadden ze gisteren niet heel veel natuurlijk. Barbara was in alle staten en 'claimde' haar man voor zichzelf. Ergens te begrijpen, maar er moest wel gekookt worden! Het restaurant was volledig volgeboekt de eerste week na de opening (gelukkig, want anders zou het een slechte investering geweest zijn) en de gasten hadden allemaal honger en wilden allemaal van de eerste Fine Dining in Port Townsend proeven.
27 november 2008
Erin komt moe de studio uit. Ze hebben vandaag hard gewerkt aan een nieuwe productie en de regisseur die ze moet assisteren is een man met wie ze nog niet eerder heeft gewerkt. Hij is een flamboyante Iranees met een bijna onverstaanbaar accent en het kost Erin moeite hem bij te houden. Ze twijfelt even of ze snel wat in de artiestenfoyer zal eten maar bedenkt dan dat het er druk zal zijn omdat een buitenlands balletgezelschap deze week in het theater optreedt. Het is donker en guur; de sombere winter neemt steeds meer van de kleurrijke herfst over.
26 november 2008
Nick voelt zich al de hele dag onrustig. Ondanks het feit dat hij vannacht wél goed heeft geslapen en de voorbereidingen voor het diner gesmeerd lopen, is hij niet in zijn sas. Een soort onheilspellend gevoel wat van binnen zeurt en maar niet weg wil gaan. “Ach, misschien komt het wel door alle drukte”, denkt hij. Vanaf negen uur vanochtend is het al een komen en gaan van mensen. Pers, leveranciers, werknemers, schoonmakers, nog een klusjesman voor de laatste puntjes.
25 november 2008
Die ochtend was Lisa al heel vroeg wakker. Er diende dan ook nog zoveel te gebeuren. Ze had zich heel graag nog even omgedraaid in de armen van haar vriendje, maar die was er niet. Het bed voelde nog warm, dus echt lang kon hij nog niet op zijn. Ze drukte haar hoofd in zijn hoofdkussen en snoof zijn geur op voor ze met een zwier uit bed stapte.
Het was een donkere nacht, en toch diende er heel veel werk verzet te worden.
Morgenavond om 19u00 werden er meer dan 60 gasten verwacht voor de opening van The Lighthouse, en er diende nog heel wat afgestreept te worden op het todo-lijstje.
24 november 2007
Vanavond komt Ashley eten. Erin heeft op het internet inspiratie voor de maaltijd opgedaan. Het wordt een lekkere, eenvoudige ovenschotel die ze gevonden had op een kookblog. De naam van de site sprak haar aan: “Hungry Feelings,” dat klonk veelbelovend. Ze zag dat de webmaster 'Lisa' heet en dat vond ze grappig omdat Ashley na de bruiloft met een kokende Lisa had opgetrokken. Het zou heel toevallig zijn als het om dezelfde Lisa gaat. Maar toeval bestaat, weet Erin.
22 november 2007
"Mary, Ik wil dit echt niet meer. Merk je dan niet dat het niet meer werkt?"
Keith had die ochtend de knoop voor zichzelf doorgehakt. Hij wilde weg bij Mary.
Al een paar maanden hing hun relatie aan een zijden draadje.
Of liever, sinds een paar maanden was hij de relatiedraad aan het losknopen.
Hij had echt het gevoel dat ze hoe langer hoe minder gemeen hadden met elkaar. Het leek wel alsof Mary solliciteerde voor 'Bitch van het jaar' had hij nog grimmig tegen Joy gezegd. Maar hij wist eigenlijk beter.
19 november 2007
Die Ashley was eigenlijk een heel leuke dame dacht Lisa bij zichzelf.
Helemaal anders dan zijzelf en ook veel wereldser dan Rachel, maar ook gewoon een 'down to earth' persoontje.
Ze hadden met hun viertjes, want Joy was er ook af en toe bijgeweest, een ontzettend leuke tijd gehad in Port Townsend. Het was ook voor haarzelf even stoom afblazen na een jaartje van katoen geven en het had haar goed gedaan.
16 november 2006
"Oh wat is dit toch weer lekker" dacht Joy bij zichzelf. Sinds vier dagen had ze al elke dag lekkers voorgeschoteld gekregen. Overheerlijk lekkers.
Joy was zo ongelooflijk blij met de nieuwe aanwinst in de keuken. Die Lisa kon er wat van. Ze was ontzettend inventief om nieuwe gerechtjes uit te vinden. Maar ook de klassiekers werden met een twist op tafel gezet. Zelfs een "Roasted Chicken" was zoveel lekkerder dan alle roasted chickens van de voorbije paar jaar.
Ook de gasten in de B&B deelden dezelfde mening en waren heel lovend over Lisa's verwezelijkingen.
Joy zag de samenwerking met haar nieuwe chef-kok helemaal zitten.
10 november 2005
"Wil jij deze kom nog even naar de geiten brengen?". Rachel en Lisa ruimden samen de keuken op. Scott was ondertussen al voor de varkens gaan zorgen.
Onderweg naar de zeven geitjes (ze had het Rachel nog gevraagd of ze zich niet vergist had, maar het waren er echt zeven) voelde Lisa zich voor de zoveelste keer deze afgelopen week de gelukkigste vrouw op aarde.
En zoals elke keer als ze bij de dieren buiten was, kon ze er zichzelf niet van weerhouden om ze even te strelen. Vanavond nam ze extra uitgebreid haar tijd om bij de dieren te zijn en te mijmeren.
7 november 2000
Lisa nam het laatste flesje badolie uit de witte doos. Een doos die ze ooit nog van Vera cadeau gekregen had voor haar verjaardag twee jaar geleden. Ze spaarde de flesjes voor bijzondere gelegenheden.
Deze avond was dan misschien niet 'bijzonder' maar ze had er meer nood aan dan anders. Wat kon het leven toch hard zijn.
Ze liet zich wegzakken in het gloeiend hete water en zou bijna in slaap gevallen zijn als de telefoon niet had gerinkeld.
Ze was echt niet van plan om uit het heerlijk warme water te komen.
4 november 2006
Lisa begon die dag met tegenzin aan haar werk. Niet omdat ze haar werk niet graag deed, juist integendeel. Het was haar laatste avond in Canlis, een van Amerika's beste fine dining restaurants, en ze had geen zin in afscheid nemen.
Ze had de afgelopen vier maanden zo ontzettend veel geleerd van Jeff, Kellie en David. Van de drie restaurants waar ze tot nu toe een externship gedaan had, was dit er eentje die er met kop en schouders bovenuit stak. Ook de omgang van het personeel met elkaar was er eentje om te koesteren. Mark en Brian behandelden hun personeel niet als 'personeel' maar als medewerkers in dezelfde familiezaak.
1 november 2005
Met een zucht hing ze haar dweil te drogen. Na drie dagen was ze eindelijk klaar met inpakken en schoonmaken, en het was geen minuut te vroeg. Ze had nu immers nog maar een klein uurtje om voor de laatste keer naar de studio te rijden, de wagen uit te laden en terug te keren.
Ze had er niet lang over getwijfeld om een 'pied-à-terre' in Antwerpen aan te houden. En nu het zover was, waren ook de laatste twijfels weg.
Ze had haar kleine éénkamer-flat heel sober ingericht. Een opklapbed in een lichtgrijze kast verwerkt en een grijze ronde tafel met vier grijze lederen zetelstoelen. Meer was er niet nodig. Al de rest van haar bezittingen had ze weggegeven of verkocht.
Uiteraard liet ze wel wat poetsgerief en een stofzuiger achter. Jammer genoeg heb je die dingen telkens opnieuw nodig.
Zal deze avond pas om 20u00 thuis zijn, sorry