Maagdelijk wit
Ze zat naakt op de rand van zijn bed, een maagdelijk wit laken losjes om haar schoot gedrapeerd. Door het open slaapkamerraam priemde een zonnestraal en tekende het silhouet van haar lichaam af, zoals zijn zachte kundige handen dit even tevoren gedaan hadden.
Een traan bolde over haar wang tot aan haar opgetrokken mondhoekjes.
Haar lippen trilden zachtjes. Ze voelde zich door en door gelukkig. Voor het eerst had ze zo lekker van het vrijen kunnen genieten zonder die beelden uit haar verleden voor zich te zien. Een zalig en breekbaar moment. Tien minuten zat ze daar zo, rillend te genieten. De tijd stond even stil. Duizenden vlinderende gedachten door haar hoofd...de start van een nieuw begin? Ze hoopte er zachtjes op.
Haar hoop werd niet ingelost. Ze slaagde er niet in, tijdens die verdere periode, om over haar muur heen te kruipen -ze had al die jaren al gezwegen en plots open kaart spelen over haar verleden was verdraaid moeilijk geworden. Dat onvermogen frustreerde haar enorm. Haar emoties gingen op de schommel: mooie momenten wisselden abrupt af met momenten van verdriet. De sfeer werd grimmiger en resulteerde uiteindelijk in een toestand waar onbegrip regeerde en waarin het onmogelijk geworden was iets constructiefs te verwezenlijken. Vlinders waren er al lang niet meer. Ze voelde zich als een angstig dier in een kooi, had het gevoel geen kant meer uit te kunnen. Het was wachten op een excuus om het zinkende schip te verlaten. Het excuus kwam er, al even abrupt als de schommelende gemoedstoestanden en de ex-geliefden gingen hun eigen weg, zonder woorden.
Een hele tijd later: ze lag in haar eigen bed, een traan bolde over haar wangen. Ze had het aangedurfd haar verhaal te doen tegen een goeie vriend. Hij reageerde geschokt, kon nachtenlang niet slapen. Hij toonde heel veel begrip voor haar, bood haar een veilige haven en toch...een wrange nasmaak bleef. Tegen goeie vrienden kon ze dit kwijt, maar hoe moest een partner hiermee omkunnen? Ze bleef het antwoord schuldig, hij ook. Een traan bolde over haar wang en droogde ergens tussenin. Het was een van de vele.
