Categorie: Novemberdagen
30 november 2008
De dag nadat ze het verschrikkelijke nieuws hoorde, is Ashley bij Erin gebleven en hebben ze het over het doen en laten van haar vader gehad. Erin heeft haar eigen moeder gebeld om te vragen naar het adres van Dr. Ludovic. Ashley had zoveel vragen die ze nooit meer aan haar vader zal kunnen stellen, en Erin had zoveel veronderstellingen opgebouwd die ze niet zomaar wilde ventileren, dat ze de professor om raad wilden vragen. De man was diezelfde dag nog naar Erin’s huis gekomen, had al zijn afspraken geannuleerd en was bereid om Ashley zoveel mogelijk inzicht te geven in de psyche van haar vader.
29 november 2008
Nick zit in het ouderlijk huis van Barbara, in de luxe fauteuil van Glenn, voor zich uit te staren. De gedachten razen sinds afgelopen woensdagnacht voortdurend door zijn hoofd. Hij heeft nauwelijks geslapen en laveert tussen schuldgevoel en opluchting. Ook al zijn de gedachten talrijk en rap, ze zijn nog nooit zo helder geweest. Het is duidelijk dat hij de ware toedracht van de dood van Glenn niet zal opbiechten. “Daar is niemand bij gebaat en het is nog maar de vraag of het iemand écht iets kan schelen.”
28 november 2008
Als er één ding is waar Lisa en Joy goed in zijn, dan is het 'business as usual'.
Uiteraard is dat voor hen veel makkelijker dan voor Nick. Glenn was immers zijn schoonvader.
Aan Nick hadden ze gisteren niet heel veel natuurlijk. Barbara was in alle staten en 'claimde' haar man voor zichzelf. Ergens te begrijpen, maar er moest wel gekookt worden! Het restaurant was volledig volgeboekt de eerste week na de opening (gelukkig, want anders zou het een slechte investering geweest zijn) en de gasten hadden allemaal honger en wilden allemaal van de eerste Fine Dining in Port Townsend proeven.
27 november 2008
Erin komt moe de studio uit. Ze hebben vandaag hard gewerkt aan een nieuwe productie en de regisseur die ze moet assisteren is een man met wie ze nog niet eerder heeft gewerkt. Hij is een flamboyante Iranees met een bijna onverstaanbaar accent en het kost Erin moeite hem bij te houden. Ze twijfelt even of ze snel wat in de artiestenfoyer zal eten maar bedenkt dan dat het er druk zal zijn omdat een buitenlands balletgezelschap deze week in het theater optreedt. Het is donker en guur; de sombere winter neemt steeds meer van de kleurrijke herfst over.
26 november 2008
Nick voelt zich al de hele dag onrustig. Ondanks het feit dat hij vannacht wél goed heeft geslapen en de voorbereidingen voor het diner gesmeerd lopen, is hij niet in zijn sas. Een soort onheilspellend gevoel wat van binnen zeurt en maar niet weg wil gaan. “Ach, misschien komt het wel door alle drukte”, denkt hij. Vanaf negen uur vanochtend is het al een komen en gaan van mensen. Pers, leveranciers, werknemers, schoonmakers, nog een klusjesman voor de laatste puntjes.
25 november 2008
Die ochtend was Lisa al heel vroeg wakker. Er diende dan ook nog zoveel te gebeuren. Ze had zich heel graag nog even omgedraaid in de armen van haar vriendje, maar die was er niet. Het bed voelde nog warm, dus echt lang kon hij nog niet op zijn. Ze drukte haar hoofd in zijn hoofdkussen en snoof zijn geur op voor ze met een zwier uit bed stapte.
Het was een donkere nacht, en toch diende er heel veel werk verzet te worden.
Morgenavond om 19u00 werden er meer dan 60 gasten verwacht voor de opening van The Lighthouse, en er diende nog heel wat afgestreept te worden op het todo-lijstje.
24 november 2007
Vanavond komt Ashley eten. Erin heeft op het internet inspiratie voor de maaltijd opgedaan. Het wordt een lekkere, eenvoudige ovenschotel die ze gevonden had op een kookblog. De naam van de site sprak haar aan: “Hungry Feelings,” dat klonk veelbelovend. Ze zag dat de webmaster 'Lisa' heet en dat vond ze grappig omdat Ashley na de bruiloft met een kokende Lisa had opgetrokken. Het zou heel toevallig zijn als het om dezelfde Lisa gaat. Maar toeval bestaat, weet Erin.
23 november 2006
Het is koud in Seattle. Nick had verwacht dat de temperatuur hier aangenamer zou zijn dan in Vancouver, maar niets is minder waar. De gure wind blaast om hun pas betrokken appartement en hij zit alleen in de woonkamer. Hij is niet gelukkig. Wat hem betreft waren ze nog een hele tijd in Vancouver gebleven. En nu het enige voordeel wat hij had kunnen bedenken, de temperatuur, ook nog tegenvalt, hoeft het voor hem al helemaal niet meer.
22 november 2007
"Mary, Ik wil dit echt niet meer. Merk je dan niet dat het niet meer werkt?"
Keith had die ochtend de knoop voor zichzelf doorgehakt. Hij wilde weg bij Mary.
Al een paar maanden hing hun relatie aan een zijden draadje.
Of liever, sinds een paar maanden was hij de relatiedraad aan het losknopen.
Hij had echt het gevoel dat ze hoe langer hoe minder gemeen hadden met elkaar. Het leek wel alsof Mary solliciteerde voor 'Bitch van het jaar' had hij nog grimmig tegen Joy gezegd. Maar hij wist eigenlijk beter.
21 november 2004
Erin kijkt tevreden rond. Haar moeder kan elk ogenblik arriveren. Ze kon niet wachten om het nieuwe appartement van haar dochter te zien. Toch zijn er drie weken overheen gegaan eer ze vrij kon nemen van de kliniek.
Die drie weken waren voor Erin net genoeg om te settelen, om alles naar haar smaak in te richten en om zich thuis te voelen. Het is een hoge etage in de Amsterdamse buurt Oud West. Een statige straat die parallel loopt aan de Overtoom. Erin heeft uitzicht op het oude ziekenhuis. De herenhuizen die de straat markeren, waren vroeger de woningen van artsen en specialisten die dicht bij het ziekenhuis moesten wonen. De met rijk stucwerk versierde plafonds geven aan dat dit een huis van een hoge arts was. De beide, met gietijzeren ornamenten opgewerkte balkons en de fraaie marmeren schouwen in de kamers geven het geheel een monumentaal cachet.
20 november 2003
Nadat Chuck was overleden, veranderde er veel in het opvanghuis. Margie werd aangesteld om tijdelijk de leiding op zich te nemen totdat de vacature opgevuld zou worden en ondertussen was het een komen en gaan van jonge uitzendkrachten. Rachel, de enige waar Nick nog een hechte band mee had, had al lang geleden haar ontslag genomen om alsnog haar lang gekoesterde wens om een microboerderij te runnen uit te laten komen. Hij had Barbara het afgelopen jaar, sinds ze in Vancouver was gaan werken en wonen, maar sporadisch gezien en had meer brieven geschreven dan ooit.
19 november 2007
Die Ashley was eigenlijk een heel leuke dame dacht Lisa bij zichzelf.
Helemaal anders dan zijzelf en ook veel wereldser dan Rachel, maar ook gewoon een 'down to earth' persoontje.
Ze hadden met hun viertjes, want Joy was er ook af en toe bijgeweest, een ontzettend leuke tijd gehad in Port Townsend. Het was ook voor haarzelf even stoom afblazen na een jaartje van katoen geven en het had haar goed gedaan.
18 november 2000
“Hoppers schilderijen komen zingend tot leven.”
kopt een ochtendblad.
“Dick Tracy is Dick Johnson in magistrale uitvoering van Het Operahuis”
meent een avondkrant.
“Fraaie Fanciulla in kleurrijke eenzaamheid.”
roept het cultureel katern van een kunstmagazine.
17 november 2002
"Wat wil je er bij drinken?", vraagt Nick aan Barbara. "Laten we een heerlijk Californische Zinfandel proberen", antwoordt ze resoluut en Nick verbaast zich enigszins over haar wijnkennis. "Jaha. Dat had je niet gedacht he?" Nick kijkt Barbara even aan alvorens te antwoorden. "Nee. Inderdaad. Ik ben aangenaam verrast. Eindelijk een tafelgenoot die zelf haar wijn kan uitkiezen", zegt hij lachend en Barbara lacht van harte mee.
16 november 2006
"Oh wat is dit toch weer lekker" dacht Joy bij zichzelf. Sinds vier dagen had ze al elke dag lekkers voorgeschoteld gekregen. Overheerlijk lekkers.
Joy was zo ongelooflijk blij met de nieuwe aanwinst in de keuken. Die Lisa kon er wat van. Ze was ontzettend inventief om nieuwe gerechtjes uit te vinden. Maar ook de klassiekers werden met een twist op tafel gezet. Zelfs een "Roasted Chicken" was zoveel lekkerder dan alle roasted chickens van de voorbije paar jaar.
Ook de gasten in de B&B deelden dezelfde mening en waren heel lovend over Lisa's verwezelijkingen.
Joy zag de samenwerking met haar nieuwe chef-kok helemaal zitten.
15 november 2008
Vanuit de keuken hoort Erin een serie schrille piepjes. Het loopt tegen zevenen in de avond en het is helemaal donker in huis. Erin staat onder aan de trap met een tas vol boodschappen en knipt het licht in de hal boven aan. Daar is haar mobieltje! Ze heeft er de hele dag naar gezocht, maar het gewoon op de keukentafel laten liggen. Als ze haar spullen heeft neergezet en haar jas heeft opgehangen, ziet ze dat ze twee oproepen gemist heeft en er een smsje is binnengekomen.
14 november 2008
“Vandaag is de dag”, denkt Nick als hij voor de zoveelste keer die nacht wakker wordt, maar zich nu realiseert dat het licht het wint van het donker. “Het is maar stil, zo alleen in bed”, denkt hij als hij naast zich een lege, koude plek voelt waar zijn Barbara normaal gesproken ligt. “Mmmm”, kreunt hij nog even zachtjes terwijl hij over de plek wrijft en zich inbeeldt dat zij daar ligt. “Nog even en dan zie ik je weer”, mompelt hij verder.
13 november 2007 (2)
De vlucht is soepel verlopen. Ashley voelt een niet aflatende druk op haar maag, maar heeft het tijdens de reis afgedaan als een aanval van nervositeit omdat ze sinds haar meisjestijd weer naar huis gaat. Naar huis, dat niet als thuiskomen voelt. Ze heeft zichzelf in deze positie gemanoeuvreerd. Om voor altijd met het verleden af te rekenen. Om te ontdekken of haar ouders werkelijk zo lastig zijn als ze als puber dacht. Dat er niemand ooit naar haar heeft gezocht, dat haar ouders niet een zoekactie op touw hebben gezet, dat is iets wat ze eigenlijk nog steeds niet begrijpt. Het was dan wel zo dat ze zelf was weggegaan maar hemel, ze was eigenlijk nog maar een kind van zestien toen ze wegliep.
13 november 2007 (1)
"Rachel, er zou nog iemand moeten afgehaald worden van het vliegveld, jij regelt dat nog wel even?"
De toon waarop de vraag gesteld was, duldde eigenlijk geen tegenwoord. En voor ze kon antwoorden, was Barbara alweer weg.
Dat kind is echt aan het solliciteren om een plekje te krijgen in 'Bridezilla's' dacht Rachel bij zichzelf. Maar soit, het is haar dag. En elke vrouw heeft recht om zich één dag in haar leven zo zenuwachtig te maken dat ze er niet meer van kan genieten bedacht Rachel schamper.
Nick had ze die dag nog maar enkele seconden gezien, terwijl het toch echt wel voor hem was dat ze hier was. Niet om slaafje van de bruid te zijn, maar om 'haar' Nick te steunen bij zijn schoonfamilie.
12 november 2000
De generale repetitie is vlekkeloos verlopen. De hele regie zit er bij iedereen goed in. Muzikaal is het een juweeltje geworden. De uitdrukking “een slechte generale repetitie betekent een goede première” lijkt niet op te gaan.
Iedereen is opgetogen over deze productie van “La Fanciulla Del West” van Puccini. Het is het verhaal van een meisje dat in de jaren rond 1850 tijdens de goudkoorts in Californië een saloon runt en verliefd wordt op een bandiet. Onder leiding van de sheriff, die zelf verliefd is op het meisje, vinden de mijnwerkers de bandiet en willen hem opknopen. Maar Minnie, het meisje, weet hen te overtuigen dat ze hem moeten laten gaan en gooit daarbij al haar charmes in de strijd. Samen met haar bandiet verdwijnt ze achter de horizon naar een lang en gelukkig leven.