Beste W,

Terwijl de brieven en felicitaties van over de hele wereld toestromen bij uw opvolger naar aanleiding van zijn Nobelprijs voor de Vrede zal de brievenbus bij u waarschijnlijk kunnen dienen als nestkast voor luie vogeltjes die de nakende winter niet zagen aankomen.
Ik weet dat je een dierenvriend bent dus ik vermoed dat je toch enig soelaas zal kunnen vinden bij de piepende kuikens in jouw Texaanse “mailbox”.

Wat zou ik me daarbij moeten voorstellen?
Hier in Vlaanderen kunnen brievenbussen de meest bizarre verschijningsvormen aannemen. Van strakke metalen dozen over stenen wijnvaatjes waarop dikbuikige cherubijntjes drankorgiëen uitbeelden tot nostalgische kolombrievenbussen naar Engels model in felrood geschilderd.
Ik vermoed dat het daar bij u wel wat minder rustiek aan toegaat.
Onwillekeurig moest ik denken aan een brievenbus in de vorm van een revolver of een olieboor platform. U moet niet lachen W. Die dingen bestaan! Ik heb ze op het internet teruggevonden.
Maar daar wou ik het met u nu even niet verder over hebben.
Ik wou je enkel schrijven om je een hart onder de riem te steken. De eenzaamheid die je nu voelt moet immers immens zijn.
Komt me daar zo’n lichtgekleurde roetmop- want zo noemen jullie die Afro-amerikanen toch gemeenzaam, niet ?- en gaat die eventjes alles wat jij met je bloed, zweet en tranen hebt opgebouwd naar de verdommenis helpen.
Een cowboy zou voor minder zijn blauwe bonen laten spreken.
Kijk, W, - geloof het of niet- maar ik vind dat men die prijs aan jou had moeten geven.
Neen, het is geen sarcasme. Ik meen het.
Het is- en ik sta niet alleen met die gedachte- eigenlijk jouw verdienste dat de man de prijs krijgt.
Want laat ons wel wezen, wat heeft die Harry Belafonte nu eigenlijk behalve wat uit zijn nek staan lullen eigenlijk al echt gedaan?
Juist ja! U en ik kennen het antwoord maar al te goed.
Niets, nada, niente, noppes !
Oh ja, hij kan goed praten! ( Iets waar jij- en vergeef me mijn vrijpostigheid- toch wat minder talent voor had)
Maar praat voor de vaak is iets waar men bij jou en de jouwen niet mee moet afkomen. Jullie zijn “ oil men”. Mannen van de handeling! Shoot first, think later! Een inscriptie die niet zou misstaan op je brievenbus , trouwens.
Ik weet overigens niet of je het ook al gezien hebt, maar voor mij is het ondertussen overduidelijk geworden.
Die Barack speelt een toneeltje.
Wat aanvankelijk nog leek op bevlogenheid is verworden tot een tot in den treure herhaalde gimmick.
Nog niet op gelet?
Hoofd kwartdraai naar rechts kin lichtjes omhoog : citeer zin. Kleine rustpauze, hoofd kwartdraai naar links, kin opnieuw lichtjes omhoog citeer volgende zin. De ogen krijgen telkens de zelfde opslag en de lippen worden zachtjes, bijna onmerkbaar op elkaar geklemd. De wijsvinger gaat even omhoog.
Ja,ja! Ik heb hem door die nieuwe messias. Hij speelt toneel, verdorie.
Terwijl jij dat niet deed.
Daar ben ik zo goed als zeker van. Opnieuw met alle respect, maar ik denk dat je dat niet kon.
Als ik je bezig zag, kon ik niet anders denken dat je voortdurend bang was. Onzeker.
Nu vind ik dat niet per definitie een slechte eigenschap hé, W.
Een man moet kunnen twijfelen, dat maakt zijn uiteindelijke beslissingen sterker. Dat hebben we bij u ook mogen ervaren.
Wat dacht je nu eigenlijk toen hij de prijs kreeg?
Was je jaloers?
Ik kan het mij nauwelijks voorstellen.
In jouw plaats zou ik in een onbedaarlijke lach zijn geschoten!
Want na 8 jaar commander in chief te zijn geweest begrijp je waarschijnlijk beter dan wie ook dat woorden en daden door duizenden kilometers van elkaar gescheiden worden waardoor het oorzakelijk verband verloren gaat en de persoonlijke gevolgen vervagen.
Ik vermoed dat je over de onbijttafel heen met een mond vol “breakfastcereals” proestend en hierdoor een kwistige mengeling van melk en graanvlokken over de tafel uitsproeiend naar Laura hebt geroepen dat je wel eens wou zien hoe hij de beide eretitels met elkaar zou verzoenen. Vredesduif en president of the fuckin’ states!
Ik denk dat je het hilarisch vond.
Ergens, W, vrees ik dat je gelijk hebt.
Wat ongetwijfeld als een aanmoediging -van de voor jouw ondankbare wereld- aan zijn adres bedoeld was zal als een messcherpe boemerang terugkeren en op zijn verfijnde gelaatstrekken de littekens nalaten die we bij Kunta Kinte en zijn andere voorouders ook zagen nadat ze door jouw voorouders werden geslagen.
Hiermee is de cirkel misschien wel rond ,W.
Ik wil je niet afvallig zijn, maar ik hoop het van harte niet!

Met vriendelijke groeten